Deze maand gaan we ‘op reis met’ ambassadeursduo Bert (72) en Mieke van Oostveen (73) uit Ede-Wageningen. Het ambassadeurschap voor Ik Spoor is hen op het lijf geschreven: al in 1985 besloten zij hun auto in te ruilen voor het reizen met de trein. Tot op de dag van vandaag bevalt dit zo goed, dat zij hun enthousiasme graag delen met anderen.
Jullie reizen dus al 25 jaar met de trein...
Bert: ‘Ja en we vinden het heerlijk! Je zit warm, en kunt lekker een boekje lezen. En je kunt met de trein overal komen.’
Mieke: ‘Het is ook leuk dat je extra vindingrijk wordt van het reizen met de trein. In de auto zet je de TomTom aan en hoef je eigenlijk nergens over na te denken. Met de trein is het elke keer weer even uitvogelen hoe je op de eindbestemming komt. Zo hebben we nu bijvoorbeeld een OV-fiets abonnement, ideaal om het laatste stukje op de fiets te doen.’
Aan welke treinreis hebben jullie de mooiste herinneringen?
Bert: ‘In 2004 hebben we samen met vrienden een prachtige treinreis van Arnhem naar Sint Petersburg gemaakt. We waren 44 uur onderweg. Heel bijzonder was dat je te maken hebt met verschillende breedtes van het spoor. Bij de grens van Polen en Wit-Rusland werden alle rijtuigen opgetild en de onderstellen er onderuit gereden. Daarna werden er nieuwe onderstellen onder gezet. Na drie kwartier reden we weer verder, geweldig!’
En toen kwam de oproep voor treinambassadeur voorbij...
Mieke: ‘We zijn lid van de PCOB en zagen de advertentie van Ik Spoor in het ledenblad. In november 2009 zijn we samen naar de instructiebijeenkomst geweest en waren eigenlijk meteen enthousiast. We doen af en toe samen een workshop, of een presentatie samen met een andere treinambassadeur.
Bert: ‘Vooral de beurzen zijn erg leuk om te doen. Dit jaar hebben we onder andere op de Lentebeurs in Ede gestaan, in Groningen op de 55+ Expo en in Utrecht op de 50PlusBeurs.’
Hoe is het om samen te werken?
Mieke: ‘We zijn ruim veertig jaar getrouwd, dus we wisten vooraf wel dat we ook als treinambassadeurs een goed team zouden vormen. Bert heeft jaren lang in het onderwijs gewerkt, hij neemt de presentatie voor zijn rekening. Ook doet hij van te voren alle research op de computer. Tijdens de workshop bedien ik de computer en zorg ervoor dat alle vragen van mensen aan bod komen. Zo vullen we elkaar mooi aan.’
Waar halen jullie de meeste voldoening uit?
Bert: ‘Als mensen met een tevreden gevoel de workshop verlaten. Als het gelukt is onzekerheid bij mensen weg te nemen. Als ze na afloop naar je toe komen en zeggen: “ik geloof dat we het nu begrepen hebben”.
Mieke: ‘De drempelvrees is hoog. Met name de OV Chipkaart geeft veel onzekerheid. We komen uit dezelfde doelgroep en delen dezelfde gevoelens, dus we kunnen ons goed inleven.’
Wat is jullie Ik Spoor ambitie voor 2011?
Mieke: ‘Zoveel mogelijk mensen bereiken. Ook in mijn eigen omgeving geef ik graag 1-op-1 instructies. Soms bied ik aan om samen een treinreis te maken.’
Bert: ‘Ik zeg altijd tijdens een workshop: “U bent niet de enige die hier problemen mee heeft.” Het is deels angst voor het onbekende en deels een kennisprobleem. Voor deze doelgroep is persoonlijke voorlichting daarom erg belangrijk. Alles wat nieuw en onbekend is, heeft extra uitleg nodig. Men gaat niet zo snel alleen thuis op een website kijken of oefenen. Ik wil me hier zeker tot het einde van het project Ik Spoor voor blijven inzetten.’
